ลิกนินเป็นพอลิเมอร์ชีวภาพที่ทำหน้าที่เป็นโครงสร้างในพืช และเป็นผลพลอยได้จากอุตสาหกรรมเยื่อและกระดาษ Lignity สนใจว่าวิศวกรรมวัสดุที่รอบคอบจะสร้างความเป็นไปได้อะไรจากวัตถุดิบนี้
วัตถุดิบตั้งต้นยังไม่ใช่วัสดุสำเร็จ
วัตถุดิบเพียงอย่างเดียวไม่ได้กำหนดสมบัติผลิตภัณฑ์ องค์ประกอบ การแปรรูป และปฏิสัมพันธ์ระหว่างส่วนประกอบล้วนสำคัญต่อการพัฒนาวัสดุวิศวกรรม
Lignity มุ่งพัฒนาเคมีเรซินเทอร์โมเซตจากลิกนินควบคู่กับวัสดุเสริมแรงจากวัตถุดิบชีวภาพ โดยมองเรซินและวัสดุเสริมแรงเป็นโจทย์พัฒนาร่วมกัน แทนการสันนิษฐานว่าเปลี่ยนวัตถุดิบเพียงชนิดเดียวก็เพียงพอ
เชื่อมโยงที่มากับหน้าที่ของวัสดุ
การใช้งานแรกคือวัสดุฉนวนในแผ่นวงจรพิมพ์ จุดมุ่งเน้นนี้ทำให้แผนงานมีโครงสร้างที่นำไปปฏิบัติได้ ได้แก่ ระบบเรซิน พรีเพรกที่บ่มบางส่วน และแกนลามิเนตที่บ่มสมบูรณ์
คำถามในวัสดุแต่ละรูปแบบครอบคลุมความสม่ำเสมอ การบ่ม พฤติกรรมคอมโพสิต และความเหมาะสมกับการผลิต พันธมิตรด้านวัตถุดิบและวัสดุช่วยกำหนดข้อกำหนดของสิ่งที่นำเข้าได้ตามความก้าวหน้าของแผนงาน
คุณค่าด้านสิ่งแวดล้อมต้องมีหลักฐาน
วัตถุดิบที่เกิดทดแทนได้เปิดโอกาสให้ศึกษารากฐานวัสดุที่แตกต่าง สมรรถนะด้านสิ่งแวดล้อมที่ได้ต้องประเมินจากระบบวัสดุและแนวทางผลิตที่ใช้จริง
งานที่เกี่ยวข้องรวมถึงการระบุสัดส่วนวัตถุดิบที่เกิดทดแทนได้ พลังงานและวัสดุที่ใช้ในการผลิต ผลกระทบตลอดวัฏจักรชีวิต และทางเลือกเมื่อสิ้นสุดการใช้งานที่เป็นไปได้ ปัจจัยเหล่านี้เชื่อมโยงที่มาของวัสดุกับมุมมองด้านสิ่งแวดล้อมที่เฉพาะเจาะจงกับการใช้งาน
ลิกนินคือจุดเริ่มต้น ส่วนงานพัฒนาคือการออกแบบวัสดุและวัดสมรรถนะของวัสดุนั้น
บทความเหล่านี้นำเสนอแนวทางของ Lignity ในด้านเคมี โครงสร้างวัสดุ และการใช้งานในอุตสาหกรรม
พูดคุยเกี่ยวกับคำถามด้านวัสดุ
